NOKTA

''Başlamadan önce bir daha düşünün!'' .ilk defa gözlerimi bu kadar çok yorduğum için üzülüyorum...içimde hiç bir anlamı olmadan boşu boşuna konuşuyor muşum gibi bir his var..üstüne üstlük nispet yapar gibi kitabın başında böyle bir sözle başladığını bilsem o kitaba asla başlamazdım...

bir şeye başlamadan önce düşünebilme kabiliyetim olsaydı zaten bu ücra mekanın huzuruna sığınmazdım..hoş kimsenin burada öyle pazarda limon satar gibi huzur sattığı da yok..buradaki insanların benim huzurlu olup olmamamla uzaktan yakından ilgisi yoktur...Onlar erken yaşta anlam kazanmış elleri ve pek fazla kulanmadıkları bir hayatla benden çok daha derin düşüncelerin içindedirler...Bu düşünceler asla düşlere dönüşmeden yaşanır gider..Bazen kıznın evliliği,bazen karısının ölümü,bazen de kaynanasıyla yaptığı yarışın hırçınlığı buranın insanı için ölüm kalım arasındaki noktadır...Mutlulukla ya da anlamıyla değil..yaşamakla ilgili kaygıları vardır... O yüzden buralarda öykücüler burada yoktur...

Denizin tuzlu rüzgarı,ya da dağın varsıllığı yoktur burada,burada sadece yaşam vardır....Öykücü burada yeşeremez nefes alamaz..almasın da zaten havasızlık öykü yazarının tek gıdasıdır..geniş rahat mekanlara beni bir an götürün tek satır yazamam vallahi!

Bir yırtıcı kuş çocuklarımıza saldırırken bizler bu mekanın aylakları sadeca bakarız..ama ayıp değildir burada insanları kendi haliyle bırakmak..eğer şahinin saldırısına karşı koyamayacaksa o erkek çocuğu bizim işimize de yaramaz...

erkek çocuklar şahinleri kovalamak için vardır...Bu insanlar akşamları evlerine sıcak ışıklarına sığınırlar..nefes kokusu va yağmurun ıslak pis yapışkanlığı ile evlere gelindiği an bu ışıkların altındaki yaşamın dışarıdan bakıldığında anlamı çok büyüktür...ama dağları,ovaları düşleyen öykücüler bu mekanda da barınamaz....

Mehmet'in öyküsü ise gelip geçici bir sevdadan ibarettir..ama gelip geçen her şey gibi o kadar yakar ki,güneş vurdu sanırsınız yaz günü,çöle düştüm,dudaklarım kurudu sanırsınız..geceleri bitmez tükenmez sanrılar görürsünüz Mehmet'in kısa an içindeki sevdasında ...O bu zamanda değil ...dünyanın ,aklın zamanında yaşar kimsenin aklından bir deli mehmet olmak geçmez.Ama herkesin yüreğinde Mehmet olmak isteği yanar...öyle ya bu zamanda sevdası için uçuruma atlayan kaç yürek vardır,bu zamanda ?Mehmet'in öyküsü sıradandır,cılızdır..ölüm dört saniye sonra unutturur Mehmed'i......

UMUTSUZLUK ÇAĞI...........

velakin yürek unutmaz,sevdanın kendisi unutmaz,sevdalınılan unutur......

Uçurum vardır,şahinler vardır,Mehmet bütün şahinlerin dostudur......Dostluklar yoktur...
Ara sıra Öykücüler toprağa ekin serpmeye gelir....Mehmet için gelir..........Bakar ki deniz çöle dönmüş,dağ ufalmış,herkes evindeki ışıklara koşar...
O zaman öykücüler buradan gider......
öykücüler artık yok
öyküler de......

Hale Torun